Przejdź do treści
Potrzebujesz pomocy teraz?
Pomoc w kryzysie →
psychotraumatologia.pl
Terapia

Stabilizacja w terapii traumy — dlaczego nie warto jej pomijać?

Stabilizacja nie jest odwlekaniem terapii. To budowanie warunków, aby praca z traumą była możliwa i bezpieczna.

Katarzyna Jurewicz

Psycholog, psychotraumatolog

Opublikowano: Aktualizacja: 5 min czytania

Co oznacza stabilizacja Stabilizacja to etap, w którym osoba uczy się rozpoznawać objawy, regulować pobudzenie, korzystać z zasobów i zatrzymywać pracę, gdy robi się zbyt intensywnie. Nie jest to „pogadanka”, ale fundament terapii.

Dlaczego jest potrzebna Bez stabilizacji praca z traumą może nasilać objawy. Osoba może czuć się zalana wspomnieniami, wyczerpana albo odłączona. Dobrze prowadzona terapia szanuje okno tolerancji i tempo pacjenta.

Przykłady stabilizacji Do stabilizacji należą techniki orientacji, plan bezpieczeństwa, praca ze snem, regulacja rytmu dnia, identyfikacja wyzwalaczy, nauka granic oraz wzmacnianie wspierających relacji.

Źródła

  1. WHO ICD-11 — klasyfikacja zaburzeń związanych ze stresem ↩
  2. NICE Guideline NG116 — Post-traumatic stress disorder ↩
  3. National Center for PTSD — U.S. Department of Veterans Affairs ↩